Harputhotel - Sağlık bilgileri ve Türkiye otelleri

İnhalasyon Nedir Sonda Nedir Tedavisi

admin — Mon, 14 Jun 2010 12:58:13 +0000

Sonda Nedir, Sonda Kullanımı

Sonda birçok amaçlarla yapılabilir. Genellikle, sonda deyimi idrar torbası ile ilgilidir. İdrar torbasını boşaltmak ya da incelemek amacıyla, idrar yolundan incecik bir tüpün idrar torbasma kadar uzatılması işlemi sonda adını alır. îdrar torbasının ve yollarının mikroplanmasını önlemek için bu işlemin son derece temiz ve mikropsuz bir ortamda dikkatle yapılması gerekir. Bu nedenle sondanın bir doktor ya da uzman tarafından uygulanması gereklidir. Prostat vakalarında idrarın sürekli alınabilmesi için sonda kullanılır.

İnhalasyon Nedir, İnhalasyon Tedavisi

İlaçların gaz ya da buhar halinde akciğerlere verilmesi yöntemidir. Bazı maddelerin buharlaştırılarak akciğerlere verilmesi en eski tedavi yollarından biridir. Evlerde uygulanan en basit yöntem buğudur. Buğu maddesi, kaynar suyun içine atılır ve oluşan buhar kuvvetle solunur. Bunun için başın üstüne bir örtü örtmek uygundur. Bu yöntem, solunum yollarının açılması ve burun akıntısının sağlanması için kullanılır. Buğudan sonra boğaz bölgesinin üşütülmemesi için hastanın sıcak odada kalması uygundur. Astım nöbetlerinde, buğudan çok aerosol kullanılmaktadır. (oksijen inhalasyon)

Aerosoi tedavisi: Bir gazın sıvı bir maddeyle karıştırılmasıyla elde edilir. Aerosol ile, sıvı maddenin akciğerlere kadar ulaşması ve akciğerlerin doğrudan etkilenmesi sağlanır.
Antibiyotik ve sülfamitler de solunum yollarının dezenfeksiyonu için aerosol olarak verilebilir.

İlaçlar

En yaygın tedavi ilaçlarla yapılan tedavidir. İlaçların kullanılışında doktorun talimatı kesinlikle uygulanmalıdır. İlaçlar zamanında ve öngörülen miktarlarda verilmelidir. Eğer doktor tarafından birden fazla ilaç verilmişse, bunların verilmesi gereken zaman ve miktarlarının karıştırılmamasına dikkat etmelidir. İlacın hasta tarafından alındığından kesinlikle emin olmalıdır. Baygın ve sürekli kusan hastaların ağız yolundan ilaç almalarının bir anlamı yoktur.
Doktor tarafından verilen ilaçlar öngörülen sürede etki göstermiyorsa, bu durumdan doktora hemen bilgi verilmelidir.

Bazı ilaçlar uzun süre saklandıkları takdirde etkilerini ve özelliklerini kaybederler. Bu nedenle, ilaçlar doktora sorulmadan saklanmamalıdır. Bazı ilaçların saklanış özelliklerine kesinlikle dikkat edilmelidir.

ilaçlar ancak kana karıştıktan sonra etkilerini gösterirler. İlacın kana karışma süresi ilacın cinsine ve niteliğine göre değişir. Bir ilaç kanla birlikte vücuda yayıldığı zaman, yalnız hasta olan bölgeyi etkiler.

Hastalıkların tedavisinde kullanılan ilaçlar ağız, mide ve bağırsak dokusunu örten zarları tahriş etmeyecek şekilde hazırlanmış tablet ve drajeler halinde yapılır. Bazı ilaçlar da damar yolu ile verilir. Damar yolu ile verilen ilaçların etkisi daha çabuktur.

İlaçlar genellikle ağız yoluyla alınır. Ağız yoluyla alman ilaçların bir bölümü midede, bir bölümü onikiparmakbağırsağında, bir bölümü de incebağırsaklarda çözülür. Bazı ilaçlar doğrudan doğruya ağız yoluyla kana karışır. Damla halinde olanlar doğrudan dilin üstüne damlatılır, tablet halindeki ilaçlar da dil altında eritilir.

İlaçların kullanılışı: Önemli olan hastanın ilacını zamanında ve gerektiği miktarda almasıdır. Bu nedenle, bakıcının ilaçları kendi eliyle hazırlayıp hastaya vermesi zorunludur. Sıvı ilaçlar verilmeden önce iyice çalkalanmalı ve ölçüsüne dikkat edilmelidir. Ölçüsünden fazla konulan sıvı ya da toz ilaçlar tekrar şişesine ya da kutusuna konulmamalıdır. Genel olarak, ilaçların alınış şekillerinin kutularının üzerine yazılması uygun olur.

Çocuklar genellikle ilaç almaktan hoşlanmazlar. Bu nedenle bazen ilacın çocuğa zorla verilmesi gerekir. Bu takdirde ilacın acı etkisini hafifletmek için sıvı ilaç mümkün olduğu kadar dilin gerisine boşaltılır.

Drajeler çiğnenmeden yutulmalıdır. Yiyecek ya da içeceklere karıştırılarak alınması gereken ilaçlara katılan yiyecek veya içecek miktarı fazla olmamalıdır. Çünkü ya ilaç katıldığı yiyecek ve içeceğin tadını bozar, ya da yiyecek veya içeceğin bir kısmı artabilir. Yağlı ilaçlar bir miktar sütle birlikte verilebilir. Yağlı ilacın bıraktığı etki bir lokma ekmek yenmesiyle giderilebilir.

Makattan verilen fitil, kalınbağırsak zarının ilacı çok çabuk eritme niteliğinde olması nedeniyle, etkisini çabuk gösterir. Kabızlık halinde fitilin etkisi geç görüleceği için, daha önce bağırsakların lavman yoluyla temizlenmiş olması gerekebilir. Fitil önceden kılıfından çıkartılır, sonra hafifçe ıslatılarak makattan sokulur. Yetişkinler fitili kendileri de koyabilir. Çocuklar fitilden hiç hoşlanmazlar ve konan fitili ıkınmak suretiyle atmak isterler. Bu nedenle, çocuklara fitil konduktan sonra kaba etleri sıkıca tutularak fitilin erimesi beklenmelidir. Fitiller kakao yağından yapıldıkları için vücut ısısında çok çabuk erirler. Bunun için de fitili koruyucusundan çıkardıktan sonra uzun süre elde tutulmamalı hemen makata konulmalıdır. Fitillerin serin yerde saklanması uygundur.
Enjeksiyonlar, yani halk dilinde iğneler deri altına, adaleye ve damar içine yapılabilirler. Damardan verilen ilaçlar, ilacın doğrudan kana verilmesi nedeniyle çok çabuk etki yaparlar. Damar iğneleri doktor, diplomalı hemşire ya da sağlık memuru tarafından yapılmalıdır.

Bazı ilaçlar deri ve müköz dokunun yerel tedavisinde kullanılır. Fakat bu yolla da ilaçların bir bölümü kana karışarak bütün organizmayı etkiler. Göz, burun, kulak, boğaz, bronşlar, idrar yolları, kadının dölyolu gibi organlar da çoğu kez dıştan ilaçlamayla tedavi edilirler. Dölyoluna sürülecek merhem, toz ve sıvı ilaçlar hastanın kendisi tarafından uygulanabilir.
Dıştan tedavi için kullanılacak ilaçlar pudra, merhem, fitil, yakı ve sıvı halinde olabilir. Pudra, merhem ve yakı halindeki ilaçlar temizlenmiş deri üstüne doğrudan uygulanır; gerekirse deri üstü bir gazlı bezle örtülür.

Pudra halindeki ilaçlar genellikle yaraların temizlenmesinde, pansumanında göz banyolarında kullanılır. Merhem, sıvı ya da yağ halindeki ilaçlar derinin ovulmasında ve masajında kullanılır. Ayrıca, merhemler yaraların iyileştirilmesinde de uygulanır.

Fitiller, daha önce de belirtildiği gibi makattan kullanılır. Dölyolu için kullanılan fitiller doğrudan dölyoluna sokulur.
Yakılar, derinin üstüne doğrudan uygulanır. Yakı kullanıldığında sargı gereksizdir, çünkü vücut sıcaklığında yakı kendiliğinden deriye yapışır.
Sıvı halindeki ilaçlar hem içten hem de dıştan kullanılır. İçten kullanılan sıvı ilaçlar şurup şeklindedir. Dıştan kullanılan sıvı ilaçlar genellikle pansuman, gargara ve buğu için uygulanmaktadır.

İlgili makaleler

Cevre ve Duyu Organlari

admin — Mon, 14 Jun 2010 11:14:44 +0000

Çevre ve Duyu Organları

Yarasa, balina ve yunus duyulamayan ses ötesi dalgalar yardımı ile yönlerini bulurlar. Yılanlar ise sağırdır. Bunlar, yılan oynatan fakirin flütünden çıkan sese değil, onun hareketlerine tepki gösterir. Böcekler ultraviyole ışığı görür. Ultraviyole ışığa duyarlı olan bir filmle, çiçek resmi çekilirse, normalde göremediğimiz yapıları izleyebiliriz

Bazı hayvanlar, bizim algılayamadığımız olayları hisseder, ama kolayca anlayabildiğimiz veya algılayabildiklerimize tepki göstermezler. Ne hayvan, ne de insanlar kendilerini saran ve gerçekten var olan hakikatlerin tümü ile ilgili bilgilere sahip değildir. Ancak uygun ve yeterli organları taşıyan hayvanlar çevrelerini algılar. Evrim sürecinde, yaşam için önemli olan duyu organları gelişmiştir. İnsanlar ilave organlar geliştirip duyu organlarının işleyişine destek olmuşlardır. Bu şekilde ultraşal, ultraviyole, radyoaktivite ve kozmik ışınlar için uygun olan ölçüm aletleri yapılarak normalde algılanamayan gerçek değerler elde edilebilir. Örneğin yarasanın ultraşal alandaki işlevlerini kaydedebilir ve ölçebiliriz; ama bu hayvanın gördüğü çevreye ait resim hakkında görüş belirtmek çok güçtür. Bizim için belli bir bölgede bulunan cisimleri ışıkla değil de ses ötesi dalgaları kullanarak kaydeden bir dünya düşünülemez. Manyetik alan duyusu arılar ve kuşlarda; elektriki alan duyusu ise sadece balıklarda kanıtlanabilmiştir.

Aramalar:

cevre ve duyu organlari

İlgili makaleler

Çocuklarda Kulak İlhitabı

admin — Mon, 14 Jun 2010 09:40:25 +0000

Kulak iltihapları

Çocuklarda Kulak İltihabı
Önceden de gördüğümüz gibi çocuğun burun-boğaz hastalıklarında komplikasyon olarak ortaya çıkar.
Ateş yükselmesi, ağrı ve bazen de kusmanın eşlik ettiği durum, doktor müdahalesi gerektirir. Çok küçük çocuklarda, her türlü ateş yükselmesi ve sindirim bozukluklarında, kulakta iltihap aranması gerekir.

Fakat bazı hallerde, özellikle kısa süreli ve çabuk başlayıp biten kulak iltihaplarında, hastalık ihmal ediliyor. Oysa kulaklardan gelecek her türlü akıntı, doktor tarafından muayene edilmelidir. Küçük-büyük kim olursa olsun kulak iltihabının ihmali, insanda sağırlığa kadar ciddi arızalar yaratabilir.

İlgili makaleler

Bunalti Nevrozu Bunalti Bozuklugu Nedir

admin — Mon, 14 Jun 2010 07:48:02 +0000

Bunaltı Nevrozu, Bunaltı Bozukluğu, ve Sosyal Bunaltı

Bunaltı ortada belli bir neden yokken, bir tehlikenin yaklaştığı kaygısına ve güçsüzlük duygusuna kapılarak iç sıkıntısı duymak biçiminde tanımlanabilir; şiddeti hafif bir kaygıdan derin ve güçlü bir korkuya kadar değişebilir.

Bunaltı (anksiyete) terimi psikiyatride çoğu kez kavram karışıklığına yol açacak biçimde kullanılır. Bunun başlıca nedeni bu terimin herkesin paylaştığı kesin bir tanımının olmamasıdır.
Bunaltı dış dünyadaki gerçeklerden kaynaklanmayan ciddi bir tehdit edilme duygusuyla ilişkilidir. Bu duygu insanın bedeninde, sinir sisteminde ve zihinsel yaşamında bazı tipik belirtilerle ortaya çıkar. Bunaltının korkuya benzer yanları vardır; insan geleceğini sandığı bir kötülüğün acısını çeker ve bunu bilinçaltında yaşanmış deneyimlerle bütünleştirir. Ama korkuda dışarıdan gelen gerçek ve nesnel bir tehlike söz konusuyken bunaltıda tehlike kişinin kendisinden kaynaklanır; dışarıdan bakıldığında herhangi bir açıklaması, görünür hiçbir tehlike yoktur.

Dış Tehlikelere Yanıt Olarak Bunaltı

Bunaltıyı belirleyen öğeler bireyseldir. Bunaltının nedenleri arasında bazı kişilik özellikleri ve derin iz bırakan gerilimler önemli yer tutar. Ama bunlar yeterince açık betimlemeler değildir ve kesin klinik, bulgulardan çok akılcı kavramsal modellere dayandırılmıştır. Kuşkusuz bunaltının fizyolojik ve nesnel yönleri, korkuda görülenlerden çok farklıdır.

“Bunaltı çağı” olarak adlandırılan günümüz ile geçmiş arasındaki tek ayrım bugün yaşamın daha gerilimli ve hareketli olması değildir. Zamanımızın karmaşık tehlikeleri karşısında insanların artık anında, etkili ve yalın davranışsal tepki göstermemeleri de önemli bir farktır. Bütün bunları dikkate alarak, uygulamada büyük önem taşıyan iki noktaya değinmek gerekir.

Birincisi, tanı sorunudur. Hastanın öyküsündeki tipik duygusal bozuklukların ve bunlara bağlı belirtilerin tanına-mamasıyla bunaltı gözden kaçabilir. Öte yandan bunaltının beden ve sinir sistemindeki belirtileri asıl hastalıkmış gibi yorumlanabilir. Bazen bunaltı belirtileri hasta tarafından dile getirilemez ve birbiriyle çelişkili birçok klinik inceleme yapılması gerekebilir. Bazen de bunaltı daha derindeki ağır ruhsal ve organik hastalıkları örtmeye yarar.

İkincisi, bunaltı birçok durumda kişinin belirli uyaranlara ve dış tehlikelere karşı gösterdiği, tümüyle normal ve yerinde bir duygusal tepki de olabilir.

Normal olarak bunaltı bir güçlüğü aşmak, gidermek ve sonunda sorun olmaktan çıkarmak için kişinin bir silah gibi kullandığı davranışlardır. Bu biçimiyle de nevrotik bir bozukluğa işaret
eden anksiyete nevrozundan farklı olarak genellikle olumsuz değil, kişinin olgunlaşma süreci için gerekli, çok önemli bir öğedir. Çocuğun davranışları, kişiliğini de önemli ölçüde etkileyen erişkinlerin istekleri doğrultusunda gelişir ve yapılanır. Bu süreçte çocuk yeterince sevgi ve onay (güven, destek) görmezse bunaltı için elverişli bir ortam yaratılır.

Bunaltı hoş bir olay değildir ve her birey ruhsal savunma mekanizmalarını kullanarak bu duygudan kaçınmaya çalışır. Bu mekanizmaların kullanılması her zaman bir hastalığa işaret etmez; özellikle genç yaşlarda kişilik gelişimini belirleyen tepkilere neden olur. Bunaltı bir tehlikeye yanıt olarak ortaya çıkar. Sorun bu tepkinin normal mi, yoksa hastalık niteliğinde mi olduğunu belirleyebilmektir.

Bunaltının şiddeti ve süresi gibi özellikleri belirdiği duruma uygun düşüyorsa, bunun organizmanın dış uyaranlara yanıt vermesini sağlayan normal ve temel bir tepki olduğu söylenebilir. Bu tür bir tepki bireyin kendini savunarak yaşamını sürdürmesi açısından çok işlevseldir. Oysa birçok olguda bunaltı normal ölçüler dışında, koşullarla uyumsuz ve hastalık niteliğinde bir duygusal tepki olarak belirir. Bu durumda fiziksel rahatsızlıklara da neden olabilir.

“Normal bunaltı” ile “hastalık derecesinde bunaltı” arasındaki sınırı belirlemek olanaksız değilse de çok zordur. Klinik açıdan bunaltının şiddeti çok değişebilir. Çok hafif ve orta şiddette olgularda bunaltı “normal” sayılabilir, ama zamanla çok ilerleyerek hastalık ölçülerine de varabilir. Bu aşamaların sonunda ayrıca ciddi bedensel sorunlar gelişebilir. Normal ile hastalık derecesinde bunaltı ayrımında temel alınacak ve olguların çoğunda geçerli olabilecek dört ölçüt önerilebilir:

• Bunaltının şiddeti, sıklığı ve süresi.
• Bunaltıyı yaratan olayın ciddiliği ile. bunaltı tepkisinin şiddetinin birbirine denkliği.
• Bunaltının yol açtığı fiziksel rahatsızlığın derecesi.
• Normal alışkanlıklardaki bozulmanın (örneğin belli yerlerden kaçma, sıradan işleri yapamama) derecesi.

Hastalık Derecesinde Patolojik Bunaltı

İnsan bunaltıyı kendi denge ve uyumuna yönelik bir tehlike biçiminde algıladığından bilinçli ya da bilinçdışı olarak bir dizi savunma sürecini başlatır. Bunaltı belirtileri bu durumun nedeniyle karşılaştırılamayacak kadar şiddetliyse ve savunma mekanizması yetersiz kalan kişi bu belirtileri denetlemeyi başaramazsa bunaltı nevrozundan söz edilir. Bunaltı nevrozu en basit, en az karmaşık nevroz türüdür. Ama bunaltı nevrozu tanısının konabilmesi için önce bütün öbür bunaltı nedenlerinin araştırılıp elenmesi gerekir.

Bunaltı nevrozunun görüldüğü insanların çoğunda bazı ortak kişilik özelliklerine rastlanır. Bunlar genellikle bunaltıya eğilimli, çocukluk ve ergenlik çağlan güvensizlik içinde geçmiş, aileden gelen korkulan bulunan kişilerdir. Bunaltıda kişilik yapısı çok önemlidir; bunda kalıtsal öğeler kadar özellikle anne babanın yeterince eğitici olmadığı durumlarda büyüme çağında edinilmiş davranış biçimlerinin de belirleyici etkisi vardır.

Kişilik özelliği olarak bunaltıya yatkınlık bütün bunaltı nevrozu hastaların-da açıkça görülür.
Bazı psikanaliz okulları bunaltının olası nedenleri arasında doğum travmasının da önemli bir yer tuttuğunu savunur. Hatta bazı araştırmacılara göre doğum anı, özellikle ailesel yatkınlığı olan bireylerde ciddi sonuçlara yol açan psikolojik bir şok yaratabilir. Doğum travmasının yaşam boyu üstesinden gelinemez ve Freud’a göre doğum anı, bireyin ilk bunaltı deneyimidir.

BUNALTININ ÖZNEL RUHSAL BELİRTİLERİ

• Korku
• İç sıkıntısı
• Gerginlik
• Tehlike beklentisiyle duyulan
Korku
• Aşırı kaygı ve aşın uyanıklık
• Sabırsızlık ve huzursuzlu
(yerinde duramama)
• Çabuk yorulma
• Dikkatin çabuk dağılması
• Bellek bozuklukları
• Uykusuzluk

Bunaltı Belirtileri

Bunaltı nevrozu çeşitli biçimlerde ortaya çıkabilir. Belli bir durumda, belirli nesnelerle karşılaşıldığında ya da hiçbir görünür neden olmadan belirebilir. Bu tür nevroz belirtilerinin sıklığı, şiddeti ve özellikleri kişilik yapısına bağlı olarak bireyden bireye değişir.

Bunaltı nevrozunda bedensel (somatik) ve ruhsal (psikolojik) kökenli olmak üzere iki ayn türden belirtilere rastlanır. Belirti ne kadar özgül, yani sınırlan belirgin ve kesin ise o kadar büyük bir olasılıkla organik kökenlidir. Buna karşılık dağınık ve betimlenmesi güç belirtilerin ruhsal kaynaklı olduğu düşünülür.

Bunaltı duygusal düzeyde korku, güvensizlik, huzursuzluk, hafif uyanlara aşın yanıt verme ve saldırganlık gibi belirtilerle ortaya çıkar. Düşünsel düzeyde hasta mantık yürütme ve dikkatini yoğunlaştırmada güçlük çeker. Bedensel bozukluklar arasında ise baş dönmesi gibi sinir sistemini ilgilendiren belirtilere, deriyle ilgili olarak avuç içi, ayak tabanı ve koltukaltı terlemeleriyle solgunluk ya da ani yüz kızarmasına, kalp atışlarının hızlanması gibi kalp-damar sistemi bulgularına, sindirim sisteminde mide bulantısı, ishal, kabızlık gibi yakınmalara, kas sisteminde hareket düzensizliklerine, ayrıca sık idrara çıkma gibi boşaltım sistemi belirtilerine rastlanır.

Utangaç ve güvensiz kişilik yapısıyla bağlantılı olarak geceleri kâbus görme, idrar kaçırma ve tik biçiminde bozukluklar ortaya çıkabilir. Bunaltının kronikleşmiş olduğu kişilerde ise genellikle uyuma zorluğu, derin uyuyamama ve kâbus görmeden başlayarak ruhsal kaynaklı bedensel (psikosomatik) hastalıklara kadar varabilen belirtiler görülür.

Bu olgularda bunaltının uyarıcı işaret vermek biçimindeki işlevsel yararı artık kalmamıştır. Kişi akılla bağdaşmayan amaçsız işler yapmaya başlar. Ayrıca ölüm ve delirme korkularıyla beslenen derin bir kaygı içindedir.

Bunaltı Stres Krizlerinin Özellikleri

Bunaltı krizi, gündüz ya da gece gelebilen, birkaç dakikadan birkaç saate kadar, hatta bazen daha fazla sürebilen, aynı gün ve gece içinde yineleyebilen nöbettir. Titreme, terleme ve ağlamayla birlikte hastada şiddetli panik görülür. Bazen bunlara görsel varsanılar (halüsi-nasyon) ve ani ölüm korkusu da eşlik eder. Göğüs kafesinde sıkışma duygusuyla birlikte “hava açlığı” belirir. Hasta sık soluk almaya başlar. Sonunda kanda kalsiyum düzeyi düşer ve parmaklarda, ellerde ve ağız çevresinde duyarlılık belirir. Kas gerginliğine bağlı ağrılarla, kafa arkası ve alında duyulan inatçı baş ağrılarına sık rastlanır. Baş ağrısı akşama doğru artarak bütün başa yayılır. Kişinin metabolizma ve sinir sistemiyle ilgili yapısal yatkınlıkları dışında bu bozuklukları ortaya çıkaran etkenler ikiye ayrılabilir. Bunlardan dış etkenler aile ve toplum kökenlidir. Kişinin aile çevresinde ve toplum içinde yaşadığı çok olumsuz ve acı veren deneyimler bunaltının başlıca dış etkenlerini oluşturur.

İç etkenler ise ruhsal çatışmalardan kaynaklanır. Doyucuru biçimde çözülemeyen ya da durdurulamayan ruhsal çatışmalar, kişide sevgisiz kalma, öz denetimini yitirme, ekonomik çökme (iflas) gibi çok çeşitli korkulara neden olur.

Bunaltı Ayırıcı Tanı Teşhis

Bunaltı hem bedensel, hem de ruhsal nitelikli birçok hastalıkla karıştırılabilir. Dolayısıyla ayırıcı tanı bütün bu olasılıkların araştırılmasını gerektirir. Vücudun herhangi sistemini ilgilendiren rahatsızlık belirtilerinin nedenleri ayrıntılı incelemeler yapılarak ortaya çıkarılmalıdır. Yukarıdaki açıklama anımsanacak olursa şiddetli panikle birlikte görülen bunaltı krizi belirtileri önemli ölçüde miyokart enfarktüsünü taklit edebilir.

Ayrıca ruhsal çöküntü (depresyon) sendromu da belirgin bir bunaltıyla ortaya çıkabilir.

Bunaltı Tedavisi

Bunaltı nevrozunun temeline inen tedavi ile bunaltı krizi tedavisi arasında ayrım yapmak gerekir.

Bunaltının Öznel Fiziksel Belirtileri

İstemsiz kas hareketleri, Terleme, Ağız kuruması, Titreme, Çarpıntı, Göğüste sıkışma, Hava açlığı, Baş dönmesi ve “dağılma” duygusu, Bedensel yorgunluk, Bulantı “Boğaz düğümlenmesi”, İştahsızlık, Sindirim sistemi bozuklukları, Sık sık idrara çıkma, Gerginliğe bağlı baş ağrısı, Çeşitli fiziksel hastalık belirtileri

Gerginlik (stres) ne zaman ortaya çıkar?

Gerginlik, organizmanın yeniliklere uyum göstermesinin gerektiği ya da ruhsal-bedensel dengeyi bozabilecek bedensel ve duygusal gerilimlerin sürekli etkisinde kaldığı durumlarda gelişir.

Panik ya da büyük korku nöbetleri bunaltı belirtisi midir?

Panik nöbeti bunaltının en ağır biçimidir. Ölüm ve delirme korkusunun yanı sıra genellikle nefes darlığı, çarpıntı, aşın terleme, bütün vücutta felç duygusu gibi fiziksel belirtilerle birlikte ortaya çıkar. Birçok olguda özellikle göğüste olmak üzere yaygın ağrılar görülür. Kalp krizini düşündürebilen bu ağrılar birkaç dakika ya da birkaç saat sürebilir ve bir iki gün içinde yavaş yavaş geriler.

Bunaltı ile korku arasında ne fark vardır?

Bunaltı kişinin yaklaştığına inandığı, ama tanımadığı bir tehlike karşısındaki duygusal gerginliğidir. Korku ise gerçek bir tehlikeye karşı verilen duygusal yanıttır.

Bunaltının çocuk ve erişkinlerde görülen biçimleri farklı mıdır?

Erişkinlerde bunaltı ve bunaltı nevrozu belirtilerini tanımak görece daha kolaydır. Erişkinde kişilik gelişmesi tamamlanmış olduğundan, “olağan” dışı sapmaları ayırt etmek zor değildir. Oysa çocuklarda kişilik gelişmesi sürmekte olduğundan olağanlık ve nevroz arasındaki sınır belirsizdir. Bazı psikiyatrlar çocukta orta şiddetteki bunaltı nevrozunun çocuğun hızlı toplumsal (aile, okul) ve bedensel gelişimi dikkate alındığında normal ve işlevsel bir durum olduğu görüşündedir.

Köklü nevroz tedavisinin bedensel ve ruhsal olmak üzere birlikte uygulanan iki yönü vardır. Bunaltı bedensel belirtiler veriyorsa ayrıntılı bir tıbbi muayene zorunludur. Fiziksel bir bozukluk olasılığı ancak böyle bir muayeneden sonra elenebilir ve hastanın bu konudaki endişeleri giderilir.
Bunaltının hafif türlerinin tedavisinde önce psikoterapiyle başlamak ve hastaya genel anlamda güven vermek önemlidir.

Bunaltı çözücü ilaçlar miyasteni (kas zayıflığı) hastalığında kesinlikle kullanılmamalıdır.
Kronik solunum yetmezliği olanlarda çok dikkatle kullanılmalıdır. Yaşlılarda karaciğer ve böbrek yetmezliği tehlikesi nedeniyle düşük dozlarda verilmelidir. Yaşlı hastada yüksek dozlar zihin karışıklığının artmasına ve beyin ödemine yol açabilir.

İlacın görece yüksek dozlarda verildiği durumlarda fiziksel ve ruhsal bağımlılığın gelişip gelişmediği sık aralıklarla kontrol edilmelidir. Bunaltı çözücü ilaçlar cinsel dürtülerin zayıflamasına yol açabilir. Bunaltının öncelikle cinsel sorunlardan kaynaklandığı durumlarda kullanılmaları uygun değildir.

Yatıştırıcılar kan yoluyla anne adayından bebeğe geçtiği için gebelikte kullanılmaları sakıncalıdır.

Ruhsal çöküntü olgularında yalnızca bunaltı çözücülerin kullanılması doğru değildir.
Daha ilerlemiş olgularda deneyimli uzmanlarca uygulanan psikoterapiye ek olarak uygun ilaç tedavisine de başlanır.

Öncelikle uyku düzeninin olabildiğince normale dönmesi sağlanmalıdır. Uygun beslenme ve beden hareketleri hastanın genel sağlığına katkıda bulunarak gerginliklere karşı direncini artırır. Bazı hafif yatıştırıcıların kullanılması da yararlı olabilir.

Bunaltıya ruhsal çöküntü de eklenmişse tedavide bunaltı çözücü ilaçlarla ruhsal çöküntü giderici ilaçlar birlikte kullanılabilir. Böyle birleşik tedaviler çoğunlukla etkili ve tehlike yaratmaz.
Daha karmaşık psikoaktif ilaçlar ise ancak psikoterapi uzmanının doğrudan denetimi altında kullanılabilir.

Bunaltı krizinin tedavisinde bazen yatıştırıcı ve spazm çözücü ilaçlar da kullanılabilir. Bu tür tedaviye daha çok nöbetin uzun sürmesi, hastanın yaşlı olması ve daha ileride uzun süreli tedavi yapma olasılığının bulunmaması durumunda başvurulur. Hızlı etkili barbitüratlar akut panik nöbetini hemen ortadan kaldırır. Ama kronik bunaltı olgularında hipnotik etkili barbitüratlar çok dikkatle kullanılmalıdır, çünkü bu ilaçlara bağımlılık gelişme tehlikesi çok yüksektir.

İlgili makaleler

Biyolojik Tedavi Suluk Tedavisi Nedir

admin — Mon, 14 Jun 2010 06:36:38 +0000

Biyolojik Tedavi, Toprak Tedavisi, Sülük Tedavileri

Bazı doğal biyolojik maddeler günümüzde hâlâ birçok tedavilerde geçerliliğini korumaktadır. Fakat doktorlar bu maddeleri bilimsel tıp maddelerine yardımcı olarak kullanmayı yeğlerler.

Yararlı toprak: Çeşitleri olmakla birlikte en tanınmışı açık kahverengi toz şeklinde olanıdır. Bu toprak, tüm akut ve kronik ağız, boğaz, solunum borusu iltihaplarının ve mide, bağırsak hastalıklarının, özellikle zehirlenmeler ile tifüs, ishal vb. hastalıkların tedavisinde 1-2 çay kaşığı kuru olarak ya da yarım bardak soğuk suya karıştırılarak alınır.
Ayrıca, gargara şeklinde de kullanılan iyileştirici özellikteki bu toprak ağız zarı iltihabında, dişeti kanamalarında, anjin ve difteri tedavisinde de uygulanır.
Kuru olarak yara ve kaşıntı yerlerine, egzamalara ekildiği gibi bulamaç haline getirilmiş şekilde diş apselerinin ve yaraların iyileşmesinde etkilidir.

Kahve kömürü: Çekirdek kahvenin kömür haline gelinceye kadar kavrulmasıyla elde edilen maddeye verilen addır. Kömür haline gelmiş bu kahve öğütülerek un kadar ince bir toz elde edilir. Bütün müköz zar iltihaplarında, soluk borusu ve ağız boşluğu iltihaplarında (bademcik iltihabı, difteri, anjin, bronşit), mide ve bağırsak kanalı hastalıkları (mide ve kalınbağırsak nezlesi, ishal, tifüs, dizanteri ve baldır urları, basur memesi), iç hastalıkları (migren, gıda maddelerine karşı aşırı duyarlık) gibi hastalıklarda kullanılır.

Kullanılışı: Genellikle günde üç kez bir çay kaşığı olmak üzere biraz su ile karıştırılarak alınır. Bazı akut ve ağır hastalıklarda saat başı bir kahve kaşığı verilebilir. Nezlelerde bir çimdik kahve kömürü tozu buruna çekilir. Boğaz ve bademcik iltihaplarında kahve kömürü tozu ile gargara yapılır. Dişetleri iltihaplarında hafifçe nemlendirilmiş bir pamukla dişetlerine sürülür. Dış yaralara da bir miktar kahve kömürü tozu serpilir.

Sülük Tedavisi, Sülük ile Tedavi

Genellikle toplardamarlarla ilgili hastalıklar ve pıhtı oluşmasında sülükle tedavi yöntemi düşünüldüğünden çok daha basittir. Yüksek tansiyon, yerel iltihaplar, ortakulak iltihabı ve safrakesesi iltihabı gibi durumlarda da uygulanabilir.

Sülük Nasıl Kullanılır, Tıbbi Sülük: Deri iyice sabunla temizlendikten sonra (alkol ya da eter kesinlikle kullanılmamalıdır) şifalı sülükler istenilen yere tutturulur. Genellikle sülükler birkaç saniye ya da dakika içinde deriyi keserek kanı emmeye başlarlar. 15-20 dakika içinde tamamen şiştikten sonra deriyi kendiliklerinden bırakarak düşerler. Sülüğün emdiği yerde oluşan minicik yara bir süre daha kanamayı sürdürür. Bu nedenle yara yerinin temiz bir tülbentle örtülmesi uygundur. Kanamanın anormal şekilde sürmesi halinde yara yeri ya daha kuvvetli olarak sarılmalı ya da bir doktora başvurmalıdır. Bir defasında 1-10 sülük kullanılabilir. Sülüklerin işi bittikten sonra sirke içine atılarak öldürülür. Mikrop taşıma olasılığına karşı kullanılmış bir sülüğün bir daha kullanılması sakıncalıdır. Anemi gibi durumlarda da sülük kullanılmamalıdır.

Aramalar:

İlgili makaleler

Dekubitus Ulserasyon

admin — Mon, 14 Jun 2010 04:15:14 +0000

Dekübitus Ülserasyon

Bu lezyonlar felçli ve bilinci kapalı hastalarda, uzun süre yatmaktan dolayı yatak çarşaflarına temas eden deri bölgelerinin sürekli basınca bağlı oluşan lokalize iskemisi sonucu görülür.

Klinik özellikler

Tipik olarak ülserler sakrum veya kalça bölgesinde, topuklar, kafanın arkası skapula ve dirseklerde oluşur. Ülserler derine iner ve sulantılı olup kötü görünümlüdür.

Dekübitus Ülserasyon Tedavisi

Titiz ve dikkatli olan bir hasta bakıcısının yardımıyla hastanın basınç noktalarının sürekli değiştirilmesi için çevrilmesi gereklidir. Koyun postu yatak takımı, havalı yataklar dekübitus ülserlerini önlemede yardımcı olabilir. Ayrıca sağlanacak doğru beslenme ve genel sağlık uygulamaları basınçla oluşan yaraları önlemede yardımcı olur.

Ülsere lezyonların her birinin toksik olmayan antibakteriyel solüsyonlarla temizlenmesi gereklidir. Ek olarak, yapışkan ve toksik olmayan örtücü pansumana ihtiyaç vardır. (Venöz ülserlerde olduğu gibi)

Nöropatik ülserler

Nöropatik ülserler, sinirin yaralanmasından sonra görülen, derinin hipo-anestetik veya anestetik alanlarındaki ve istemsiz tekrarlayan travmalar sonucu oluşur. Birleşik Krallık’ta ve Avrupa’da diyabetlilerde çok sık görülür ama dünyanın bazı bölgelerinde lepra daha yaygın bir sebeptir.

klinik özellikler

Bu lezyonlar çok derine inebilir. Çoğunlukla ayak tabanlarında görülmesine rağmen ayağın başka yerlerinde de oluşabilir.

Tedavisi

Lokal tedavinin, bu lezyonlar üzerine herhangi bir olumlu etki yapması beklenilemez. En etkili tedavi, sadece bir pansumanla veya herhangi bir malzemeyle zarar görmüş alanı korumaktır. Eğer mümkünse, anestetik alana yeniden duyu almayı sağlamaktır.

İlgili makaleler

İz Elementleri Nedir

admin — Mon, 14 Jun 2010 02:16:51 +0000

İz Elementleri

Bu maddeler vücut için kaçınılmaz olup, en küçük miktarda olsa bile organizmaların gereksinim duyduğu maddelerdir. Bu elementler canlıların sağlıkları açısından çok büyük önem taşır.

En önemli iz elementleri olarak Bor (B); Kobalt (Co); Krom (Cr); Bakır (Cu): Flor (F); Demir (Fe); İyot (İ); Mangan (Mn); Molibden (Mo); Selenyum (Se); Silisyum (Si); Kalay (Sn); Vanadyum (V) ve Çinko (Zn) bilinmekte olup, bunların insan vücudundaki oranı %0,01′den daha azdır. (iz elementi)

Bir elementin genel durumu atomların yapısı ile belirlenir

Atom o elementin en küçük birimi olup, o elementin tüm özelliklerine sahiptir. Buna karşın atomlar da kendilerini belirten subatomar birimlerden oluşur. Fizikçiler atomu en azından yüzden daha fazla parçaya ayırmışlardır. Bunlardan sadece üçü hem biyolog hem de kimyacılar için önem taşır. Bunlara”NÖTRON”, PROTON” ve”ELEKTRON”adı verilir. Nötron ve protonlar birbirlerine çok sıkı bir şekilde yerleşmiş olup, atomun merkezinde sıkı bir çekirdeği oluşturur. Elektronlar çekirdeğin etrafında yaklaşık ışık hızı ile hareket eder. Elektron ve protonlar elektrik yüklüdür. Her elektron negatif, her proton ise pozitif yüklü bir birim taşır . Nötron ise isminden de anlaşılacağı gibi, elektriki olarak nötraldir; yani yüksüzdür. Kütlenin verilmesinde kullanılan alışılmış birimler, örneğin gram yerine ölçü birimi olarak, İngiliz bilim adamı John Dalton’a izafeten, “DALTON” kullanılır. Nötron ve protonların her birinin kütle ağırlığı bir “Dalton”dur. Bir elektronun kütlesi, aynı atomdaki bir proton veya nötronun 1/2000 ‘sine denk düştüğünden, bir atomun kütlesinin hesaplanmasında elektronları dikkate almayabiliriz.

Düzen Sayısı ve Atom Ağırlığı

Elementlerin atomları subatomar parçacıklarının sayıları ile ayırt edilir. Bir elementin tüm atomları çekirdeklerinde aynı sayıda proton içerir. Bu sayı söz konusu element için karekteristik olup, her elementin sembolünün sol tarafına eğik olarak yazılarak ifade edilir. Örneğin He diye yazıldığında helyum elementinin bir atomunun çekirdeğinde iki adet proton içerdiği anlaşılır. Nötron sayısı, bir atom çekirdeğindeki proton ve nötronların toplam sayıları; yani kütle sayısından elde edilir. Kütle sayısı elementin sembolünün sol üst köşesinde verilir . Bir helyum atomu için bu durumu ” \ He” diye yazabiliriz. Düzen sayısı proton sayısını verdiği için, kütle sayısından düzen sayısı çıkarılarak nötron sayısı elde edilir. Yani f He ‘da iki de nötron olduğu böylece ortaya çıkar. Bir sodyum atomunda (f/Na)l 1 proton, 11 elektron ve 12 nötron vardır. En basit atom yapısına sahip hidrojen (/ H)de nötron bulunmaz, bu elementin sadece bir nötronu ve onun etrafında dönen bir elektronu vardır. Bir atomun kütlesi çekirdeğinde yoğunlaşır. Hem nötron hem de protonların bir dalton-luk kütlesi olduğundan, bu ölçüt atomun da kütlesini bize verir. Buna da “Atom Ağırlığı” denir. Atom ağırlığı bir atomun kütlesini ifade eder. Atom ağırlığı; yani göreceli atom kütlesi boyutsuz bir büyüklüktür, bu nedenle de dalton olarak ifade edilmez. Bu yüzden Helyumun atom ağırlığı dörttür (tamı tamına 4,032 ‘dir).

İlgili makaleler

Ölümle Sipil Dağı Arasında

admin — Sun, 13 Jun 2010 23:57:55 +0000

4 yıl sonra biri kalkıp,
- Bilgisayar ekranlarından yayılan XYZ ışınının kanser ihtimalini, % XZY oranında arttırdığını ispatlayacak,
8 yıl sonra biri kalkıp,
- İçinde yaşadığımız ve artık nerede ise her elektronik alette kullanılan kablosuz sistemlerin, ortalama insan ömrünü XYZ yıl kısalttığı ispatlayacak,
6 yıl sonra biri kalkıp,
- Ocak ayında yediğimiz çileklerin, kronik XYZ hastalığının ana nedeni olduğunu ispatlayacak,
7 yıl sonra biri kalkıp,
- “İş hayatında stresle başedebilme” derslerinin insanları daha çok hasta yaptığını ve artık verilmemesi gerektiğini ispatlayacak.

Nedir insanların tüketme hırsı? Tükettiğimiz, televizyon, telefon, çilek, domates mi? Yoksa sağlığımız ve hayatımız mı? Öyle ya da böyle hepimiz öleceğiz, kimsede bir şey götürmeyecek giderken. Modern Kölerin sahipleri; neden daha dingin bir hayata geçmiyorsunuz? Geçen her gün sizi biraz daha yaşlandırıp, güçsüzleştirken, daha fazla kazanmak için niye bu hırsınız? Neden gelecek nesillere örnek Alternatif Yaşam Modelleri kurmuyorsunuz, kurulmasını desteklemiyorsunuz? (Alternatif Yaşayan büyük kitleler olursa Modern Köleler kim olacak?)

Nursel Şimşek’e 13 yıl önce, 3 ay ömür biçmişler. Sipil Dağında yeni bir alternatif hayat kurarak hayatta kalmayı başarmış. Haberin detaylarını buradan okuyabilirsiniz. Alternatif Yaşam bir ütopya değil, inanan insanlar bunu çadırda kalarak bile başarabiliyor.

Olmaya devlet cihanda, bir nefes sıhhat gibi.

Aramalar:

İlgili makaleler

Boyun Agrilari ve Boyun Anatomisi

admin — Sun, 13 Jun 2010 22:02:32 +0000

Boyun Ağrıları, Baş Boyun Ağrısı

Boyun genellikle ihmal edilen bölgelerin başında gelir. Gerçekte boyun bir çok organ için bağlantı noktasıdır. Baş, omuzlar, kollar için bir kavşak görevi görür. Boyun başın vücudun diğer kısımları ile bağlantısını sağlar. Omurilik, sinirler ve kan damarlarını taşır. Bunun ötesinde boyun baş için bir destek işlevi görür. Büyük hareket kabiliyeti olması aynı zamanda darbelere ve zedelenmelere karşı açık olmasına yol açar. Bu yüzden ağrı nedeni olarak omurga içerisinde belden sonra ikinci sırayı alır. Bir çok omuz, kol ve baş ağrısının altında boyundaki kas ve diğer yapılardaki bozuklukları yatar. Bu yüzden boyna gereken önemin verilmesi gerekir. Bu bölümün amacı bireylerin boyunlarına gereken önemi vermelerini sağlamak, boyundan kaynaklanan ağrılarda kendi başına alınması gereken önlemler konusunda yol göstermek, bir hasar meydana geldiğinde hekimin tavsiyesi ile birlikte yapılabilecek uygulamalar konusunda eğitmektir.

Boyun Anatomisi ve İşlevleri

Omurganın boyun bölümü 7 vertebra (omur) dan oluşur. Omurilikten çıkan 8 sinir, hareket ve duyu ile ilgili iletileri (ağrı dahil) baş ile omuz, göğüs kafesi ve kollar arasında getirip götürür. Kalp ile baş arasında kan taşıyan 4 ana atardamar da boyundan geçer.

Servikal omurgayı (boyun) oluşturan boyun omurları yukarıdan aşağıya doğru C1-C7 olarak numaralandırılır. Bütün omurda enseden hissedilebilen çıkıntılar vardır; omurları birleştiren kas ve bağlar buraya yapışırlar. Nazik bir yapıya sahip olan omurilik omurların merkezinden geçer ve onlar tarafından korunur. Servikal sinirler çam ağacının dalları gibidir ve foramina denilen vertebraların arasındaki küçük deliklerden çıkarlar.

Vertebraların arasında onlara yapışık olan “disk” denilen kıkırdak benzeri yapılar vardır, bunlar şok etkileri emerek, omurlara ulaşmalarını engelleyen yastıkçıklar olarak işlev görürler. Tıpkı bel omurlarının arasındaki diskler gibi, boyun omurlarının arasında yer alan disklerin de sert bir bağ dokusundan oluşmuş kapsül ile çevrelenen jelatinöz bir merkezi vardır. Yine bel omurlarında olduğu gibi boyun omurları da arka bölgelerindeki sağlı sollu faset eklemlerle birbirine bağlanır.

Boyun omurganın herhangi başka bir yerinden çok daha fazla hareket eder. Daima başı dik tutan ve sayısız kombinasyonlarla üç temel yolda hareket ettir-ilebilen güçlü ve eğilebilir bir kas ve bağlar sistemidir.

Baş yukarı-aşağı (90 derecelik açılarla) sallandığında, boyun omurlarının arasındaki disklerin içindeki sıvı hafifçe sıkışır. Başın öne eğilmesine fleksiyon, arkaya eğilmesine ise ekstansiyon denir.

Baş iki yana sallandığında (yaklaşık 180 derece) boyun omurları birbiri üzerinde rotasyon yapar.

Baş omuzlara eğildiğinde (yaklaşık 120 derece) kaslar bir tarafta kasılırken, diğer tarafta gerilir. Ortada yer alan C4, C5 ve C6 omurları bu eğme hareketinde daha çok yer alır. Başın eğildiği taraftaki foramina sıkışır.

Boyun, omurilik, sinirler ve kan damarları gibi değerli yapıları korur. Boyundan kaynaklanan ağrı, kafatası, yüz, kulaklar, omuzlar, kollar, eller, parmaklar ve bazen de göğüs kafesi gibi bölgelerde hissedilebilir. Buna yansıyan ağrı denir.

İlgili makaleler

Karl Thiersch ve Thiersch Grafi 1822 – 1895

admin — Sun, 13 Jun 2010 19:42:03 +0000

Thiersch Grafı

Karl Thiersch 1822 –1895

KARLTHİERSCH. Münih’te doğdu. Berlin. Viyana ve Paris’te okuduktan sonra doktorluk unvanını kendi şehrinin üniversitesinde kazandı.

1850′de Prusya ile Danimarka arasındaki savaşa katılmış ve büyük ortopedist cerrah Stromeyer’e yardımı ile ondan çok şey öğrenmiş ve bir hayli etkisinde kalmıştır. Savaştan sonra Erlangen Üniversitesi Cerrahi Profesörlüğü’ne atanarak 13 yıl bu görevi ifa etti. 1857′dc Eeip-zig’deki Cerrahi Kürsüsü’ne alandı ve 28 yıl bu görevde kaldı. 1870′deki Fransız-Prusya Savaşı sırasında 12. Ordu’nun konsültan cerrahlığını ifa etti.
Profesör Thiersch cerrahiye hizmeti nispeten az olmakla beraber. 1874′de Alman Şirürji Derneği’nin bir toplanışında takdim ettiği Thiersch graf’tnın mucidi olarak ismi hâlâ yaşamakladır. Thiersch kanali-külü, bıçağı ve antiseptik solüsyonu da onun buluşlarındandır.

Profesör Thiersch’in pratik cerrah olarak büyük ünü vardır. Lis-ter’in antisepsi metodunu ilk uygulayanlardan biridir.

Leipzig’te 73 yaşında ölmüştür.